Confession

I have a confession to make…
Being on the path that I am, I know that the ultimate goal is to conclude ones cycle, resolve all those karmic challenges, get undressed from all those excess baggage we have been carrying life after life and with that lightness and clarity realize what we already are… that we are love… and then hopefully, move on and not come back again… Finally be a part of what we actually are; realize that we are the divine!
Ok, that path I truly adore ­čÖé
In a weird way, I love facing myself and eventually dealing with the daily challenges life presents. I truly enjoy this journey to become a better version of myself. Interestingly, the more I dive in myself, the more I feel that I already know!
It is like a journey back home, a path that has been travelled for many lifetimes… Actually, it is not finding your way back but rather, remembering your path back home. Every moment of this journey is awakening, energizing and loving… Knowing that all these challenges that lay in front of me was my choice, a path that I have chosen to live or better yet, the path that I live because of the choices I have made for many lifetimes; life becomes exciting. And now, as I accept this reality, this truth… I welcome the journey that leads me back to the ultimate truth, to the universal consciousness.
Today, I love my path… So much so that sometimes the possibility of this lifeline being my last one saddens me! I honestly, truly love being a human being… breathing and living on this planet!
This week was dedicated to the realization of this reality within me! Wednesday nights of mine is strictly reserved for yoga! For those who are the members of the yoga community in Istanbul, Wednesday classes with Chris Chavez are like a pilgrimage. If you are a teacher, he provides you with such insights in one single class that you get inspired for your future personal classes. And if you are a student… Oh well, even better! Layer by layer you get to explore your reality. And might I remind you that we are all students in this school of life, so the best news is; the journey never ends!!!
And, this Wednesday… oh my… It was one of those exceptional classes. So strong and so deep, keeping you glued in the present moment so that every word he uttered just sank into your soul and found the exact place that it should be nurturing. After one of those challenging posses while we were resting in Adho Mukha Svanasana (downward facing dog) he came and scribbled something in my notebook. Yes… that mischievously warm and sweet he is and yes… I do have a notebook with me so that if and when I get inspired (which happens quite often in his classes) I would be able to take a note. Anyhow, I waited till after the class to check what he wrote down in my notebook.
“When you know the truth, there is nothing to fear!”
Once you get close to the truth, your truth, which is also the universal truth… there is nothing to fear. All you have left with is the acceptance of who you are and from then on, there is nothing left but just merely enjoy life as is!!! And in the light of this reality, living a life surrounded by such beauty, I could say that, the possibility of not reincarnating as a human being once again does sometimes saddens me… ItÔÇÖs rather like a melancholy feeling you get when you depart from a dear loved one so close to your heart.
And… That is my confession! That I adore life!!! There are days that I do get lost sometimes but ever so grateful that I find that strength within me to be an observer in those moments in time, get detached from those feelings that are pulling me down, get rid of that clutter that is clogging my mind and see my way back home! And then, again… One more time… let the gratefulness wash over me!
So, let this weekend be one of those refreshing, fantastic, warm and cozy weekends filled with love and joy!!! Enjoy today, this single breath you breathe in with gratitude! And live… Truly live!!!! Have a wonderful weekend!


Bazen iyile┼čme ac─▒da sakl─▒d─▒r

ÔÇťSometimes the healing is in the achingÔÇŁ (Bazen iyile┼čme ac─▒da sakl─▒d─▒r) bu yaz─▒y─▒ g├Ârd├╝─č├╝m anda bir sonraki yaz─▒m─▒n konusunun bu olmas─▒ gerekti─čini i├žimde hissettim. Son zamanlarda evren bana gerekli olan s├Âzleri, insanlar─▒, olaylar─▒ kendili─činden ├Ân├╝me ├ž─▒kar─▒yor, bana ise sadece onlar─▒n fark─▒na varmak kal─▒yor. Ak─▒┼čta oldu─čum bir d├Ânemdeyim diyebilirim, gelen her ┼čeyi heves ve sevgi ile hayat─▒ma kabul ediyorum ve izliyorum.
Ruhani aray─▒┼č─▒m esnas─▒nda ├žok g├╝zel bilgilerle ve insanlarla kar┼č─▒la┼čt─▒m. Bu s├Âz├╝ g├Âr├╝nce, Art of LivingÔÇÖdeki e─čitmenim NathalieÔÇÖnin anlatt─▒─č─▒ bir hik├óye geldi akl─▒ma aniden. Sevdi─či bir ├Â─črencisinin ne kadar ac─▒ ├žekti─činden ve de─čer verdi─či bu insan─▒n ac─▒s─▒n─▒ hafifletecek hi├žbir ┼čey yapamaman─▒n verdi─či acizlik duygusundan, bunun ona verdi─či ├žaresizlikten yak─▒nd─▒─č─▒ bir noktada Art of LivingÔÇÖin kurucusu Sri Sri Ravi Shankar ile yapt─▒─č─▒ bir telefon konu┼čmas─▒ndan bahsetmi┼čti. Sri Sri ona sevdiklerimizin ac─▒lar─▒n─▒ hafifletmeye ├žal─▒┼čmam─▒z─▒n bazen onlar─▒n geli┼čimini ve bu hayattaki tecr├╝belerini k─▒s─▒tlayaca─č─▒ndan bahsetmi┼čti. Kimi zaman bizlere ├žok ac─▒ verse de sevdiklerimizin iyili─či i├žin kendi geli┼čimlerine katk─▒ sa─člayacak, belki de bu hayata geli┼č ama├žlar─▒na ─▒┼č─▒k tutacak ac─▒lara m├╝dahale etmeden g├Âzlemci olarak destek olmam─▒z gerekmekte. Bazen iyile┼čmenin, ilerlemenin tek yolu ac─▒n─▒n i├žinden ge├žmekte sakl─▒. Ve biz bunu her ne kadar onlar i├žin yapmaya haz─▒r olsak da, bu onlar─▒n kaderi. Vakti geldi─činde ve o fark─▒ndal─▒─ča ula┼čt─▒klar─▒nda de─či┼čim kendili─činden hayata ge├žecek. Bu hik├óyeyi ├žoktand─▒r unutmu┼čtum ama yak─▒n zamanda kendimi ├žok de─čer verdi─čim bir insana yard─▒m edemez halde buldum. Elimden geleni yapma tela┼č─▒nda iken aniden fark ettim ki, benim yapabilece─čim hi├žbir ┼čey yoktu, i├žinde bulundu─ču ruh halinden ├ž─▒kabilmesinin anahtar─▒ bir tek kendinde bulunuyordu. Ve ben ne kadar ├žok ├╝z├╝lsem de, onun yerine t├╝m bunlarla ba┼ča ├ž─▒kabilmeye haz─▒r ve istekli olsam da bu onun i├žsel yolculu─čuydu. ─░stedi─či zaman elini tutarak ve t├╝m kalbimle yan─▒nda olarak destek olabilece─čimi fark ettim aniden. Bu konuda ne kadar ba┼čar─▒l─▒ olabilece─čim bilemiyorum, sadece inan├žla yan─▒nda olmaya ├žal─▒┼č─▒yorum.
Ge├žen haftalarda, Cihangir YogaÔÇÖda benim i├žin en ├Âzel e─čitmen Chris Chavez ile yapt─▒─č─▒m─▒z yoga seans─▒nda yine akl─▒ma geldi bu s├Âz. ─░lk olarak ┼čunu belirtmeden ge├žmek istemiyorum, Chris d├╝nya ├žap─▒nda izlenen ve be─čenilen bir e─čitmen olmas─▒n─▒n yan─▒ s─▒ra, benim i├žin ┼ču an T├╝rkiyeÔÇÖde bulunan en etkileyici, e─členceli, derin, e─čitici ve varl─▒─č─▒ ile insanlar─▒ iyi hissettiren bir e─čitmen. Benim yogaya tekrar geri d├Ân├╝┼č├╝m├╝m├╝n de sebebi diyebilirim kendisi i├žin. Bilginin derinli─činin yan─▒ s─▒ra ├žocuksu ve e─členceli taraf─▒n─▒ da kucaklamam─▒z─▒ sa─čl─▒yor. Derslerinde derin bilgisini g├╝ncel ya┼čam─▒m─▒zdan ├Ârneklerle bize sunuyor ve bunu yogaÔÇÖn─▒n v├╝cudumuza ve ruhumuza etkisi ile ├Âylesine ba─čl─▒yor ki, verilen mesaj kemiklerinize kadar i┼čliyor. ─░┼čte bu derslerden birinde ÔÇťno pain no gainÔÇŁ kavram─▒ndan yola ├ž─▒karak, kimi zaman bizim i├žin iyi olan ┼čeyin, bizi iyi hissettirmedi─čine de─čindi. V├╝cudumuzu g├╝├žl├╝ ve esnek tutabilmek i├žin emek vermemiz gerekiyor, bunu hepimiz biliyoruz, bu sebeple spor yap─▒yoruz. Ruhumuza iyi gelmesinin yan─▒ s─▒ra bedenimizde hissetti─čimiz geli┼čim, hareket edebilme rahatl─▒─č─▒ bizlere spor esnas─▒nda harcad─▒─č─▒m─▒z eforu unutturup tekrar yapmam─▒z─▒ sa─čl─▒yor. Kimi zaman ise v├╝cudumuzun ger├žek potansiyeline ula┼čabilmek i├žin ekstra ├žaba harcamam─▒z, g├╝vende hissetti─čimiz s─▒n─▒rlar─▒n d─▒┼č─▒na ad─▒m atmam─▒z gerekebiliyor. Bu esnada v├╝cudumuz ├že┼čitli a─čr─▒lar, sanc─▒lar yolu ile bizimle ileti┼čime ge├žiyor, bunlar de─či┼čimin ba┼člad─▒─č─▒na i┼čaret eden sa─čl─▒kl─▒ i┼čaretlerdir. Yogada hareketin hayata ge├ži┼či ve v├╝cudun bulundu─ču pozun i├žinde b├╝t├╝ne ula┼čmas─▒ zaman i├žerisinde oluyor. Bu zaman zarf─▒nda v├╝cudumuzda ├ž─▒kan a─čr─▒lara g├Âsterdi─čimiz diren├ž akabinde, bu a─čr─▒lar boyut ve ┼čekil de─či┼čtirmeye ba┼čl─▒yor. ├çekilen a─čr─▒ kendi i├žsel anlay─▒┼č─▒na, aray─▒┼č─▒na ─▒┼č─▒k tutmaya ba┼člad─▒─č─▒nda, yo─čunlu─ču azalmaya ba┼čl─▒yor ve hareket oturmaya ba┼čl─▒yor. Bu esnada omuzlar─▒n, kollar─▒n, bacaklar─▒n bir b├╝t├╝n├╝n par├žalar─▒ olup harekete teslim olurken, beynin bo┼čalmaya ba┼čl─▒yor. A─čr─▒n─▒n i├žinde d├╝┼č├╝ncelerin yok olmaya ba┼člad─▒─č─▒ anda kendinin ger├žek yans─▒mas─▒n─▒ g├Âr├╝rs├╝n bir nevi, kendini oldu─čun gibi g├Ârd├╝─č├╝n ve kabul etti─čin bir ayd─▒nl─▒─ča ├ž─▒kars─▒n.
Chris bu konudan bahsederken ┼ču ├Ârne─či verdi; bazen yolda y├╝r├╝rken kald─▒r─▒mda hi├ž beklenmedik bitkilerle kar┼č─▒la┼č─▒r─▒z ya, betonun i├žinden f─▒┼čk─▒ran do─čaya tan─▒k oluruz. ─░┼čte, bazen do─čan─▒n g├╝n─▒┼č─▒─č─▒na ula┼čabilmek i├žin, hayata geli┼č amac─▒n─▒ ger├žekle┼čtirebilmek i├žin, kald─▒r─▒m─▒ delip ge├žmesi ve bunun i├žin ola─čan├╝st├╝ bir efor sarf etmesi gibi, bizlerin i├žimizde de ayn─▒ do─čada oldu─ču gibi b├Âylesine bir arzu bulunmaktad─▒r. Bazen verdi─čimiz sava┼čla ba┼ča ├ž─▒kamayacakm─▒┼č─▒z gibi gelebilir, onun y├╝k├╝ ├Âylesine a─č─▒r gelir ki, bunu kald─▒rabilecek g├╝ce sahip oldu─čumuzu unutabiliriz. Ancak, ┼čunu da unutmamal─▒y─▒z ki, ayn─▒ do─čan─▒n g├╝ne┼če ula┼čmak i├žin verdi─či ├žaba gibi, ayd─▒nl─▒─ča ula┼čmak ve geli┼čmek i├žin verdi─čimiz sava┼č─▒m─▒zda her g├╝n kendi ger├že─čimize ad─▒m ad─▒m yakla┼čmaktay─▒z.
Diyorum ya, bu s─▒ralar insanlar, s├Âzler, olaylar geli┼čimimde bana ─▒┼č─▒k tutmak i├žin, olaylarla ba┼ča ├ž─▒kabilmem i├žin ├Ân├╝me ├ž─▒k─▒yorlar. Bu s├Âzle kar┼č─▒la┼čmam, ├Ân├╝me ├ž─▒kan g├╝zel insanlar─▒n payla┼čt─▒─č─▒ hik├óyeler ve bilgiler, yogaÔÇÖdaki tecr├╝belerimle birle┼čti─činde ruhumun derinliklerinde anlam buluyor. YogaÔÇÖn─▒n da g├╝zel ve ├Âzel yan─▒ bu zaten… Duydu─čun ┼čeyleri sindirmene ve ya┼čama ge├žirmene vesile oluyor. Biliyorum biraz delice gelebilir ama i├žinde bulundu─čumuz pencerenin d─▒┼č─▒na ├ž─▒k─▒p geni┼č a├ž─▒dan bakabildi─čimiz noktada hayat─▒m─▒za giren her ┼čey biraz daha anlam kazan─▒yor ve o an i├žin iyi ya da k├Ât├╝ g├Âz├╝ken her ┼čeyin asl─▒nda belirli bir ama├ž i├žin, bizi tekrar ruhumuzun gitmek istedi─či yola sokabilmek i├žin geldi─čini g├Ârebiliyor, bir nevi minnet duygusu ile dolabiliyoruz. Ayn─▒ bug├╝nlerde benim hissetti─čim gibi:)

Argos in Cappadoccia, Turkey

Argos in Cappadoccia, Turkey


Yeni bir g├╝ne uyanmak

Daha ├Ânceki yaz─▒lar─▒mda da bahsetmi┼čtim, belki hat─▒rlars─▒n─▒z; yogan─▒n hayat─▒m─▒n merkezinde oldu─ču bir hayat ya┼čamaktan ├žok keyif al─▒yorum. Sadece fiziksel aktivitesinden bahsetmiyorum, yogan─▒n felsefesini t├╝m benli─čimle ya┼čamaktan keyif al─▒yorum. Bilgisini ve ├Â─čretisini uygulamaya ├žal─▒┼čmaktan da bahsetmiyorum, i├žselle┼čtirip, ├Âz├╝mseyip “o” olmaktan bahsediyorum. Hayat─▒n her an─▒nda, her ad─▒m─▒nda hayata g├╝l├╝mseyerek ve kabul ederek bakmaktan, yar─▒n─▒ bilmemenin keyfinden, bu bilinmezlik i├žinde daha b├╝y├╝k bir sisteme teslim olmaktan ve yar─▒n─▒n eninde sonunda mutluluk dolu olaca─č─▒na g├Ân├╝lden inanmaktan bahsediyorum.

Hayatta, tabi ki d├╝┼čt├╝─č├╝m, hayal k─▒r─▒kl─▒─č─▒na u─črad─▒─č─▒m, egomun zorland─▒─č─▒, her ┼čeye k├╝st├╝─č├╝m, sinirlendi─čim anlar oluyor. Hepimiz ayn─▒ devinimleri ya┼č─▒yoruz asl─▒nda. Hepimiz insan─▒z ve ├Âyle ya da b├Âyle benzeri testlerden ge├žiyoruz hayatta. Ama biliyor musunuz, kendime bu l├╝ks├╝ tan─▒m─▒yorum, ├ž├╝nk├╝ b├Âyle bir l├╝ks├╝m yok. Hemen aya─ča kalk─▒p toparlanmal─▒ ve i├žimde, derinlerde, ├Âz├╝mde bildi─čim ger├žekle ├Ân├╝me bakmak zorunda oldu─čumu biliyorum. Ben, biz, baz─▒lar─▒m─▒z… ├žo─čumuz, ger├žekten ├žok ┼čansl─▒y─▒z. E─čer ├žok b├╝y├╝k travmalar ge├žirmediysek, ak┼čam so─čuk ├ž─▒t─▒r ├ž─▒t─▒r yast─▒─č─▒m─▒za kafam─▒z─▒ koydu─čumuzda sevdiklerimiz de sa─čl─▒kl─▒ bir ┼čekilde yataklar─▒na yatm─▒┼člar ve nefes al─▒yorlarsa, sevgi dolu bir evde ya┼č─▒yorsak, ├žocuklar─▒m─▒z─▒n karn─▒ toksa, huzurlar─▒ yerindeyse, onlar─▒n gelece─či i├žin ├žo─ču insandan daha az endi┼čelenmemiz gerekiyorsa bu d├╝nyada bizimle nefes almakta olan ├žo─ču insandan ├žok daha ┼čansl─▒ bir konumday─▒z demektir. Ve biliyor musunuz, i┼čte bu sebeple istemedi─čimiz, hak etmedi─čimiz bir hayat─▒ sadece korkular─▒m─▒z y├╝z├╝nden devam ettirmek l├╝ks├╝ne de sahip de─čiliz. Biz, her g├╝n bu ayr─▒cal─▒kl─▒ g├╝zel evrene, i├žinde ya┼čad─▒─č─▒m─▒z topluma, hayata olumlu enerjiler sa├žmak zorunday─▒z. G├╝ncel k├╝├ž├╝k problemlerin ├╝st├╝ne ├ž─▒k─▒p tepeden bakabilmeliyiz. Bakam─▒yorsak da korkusuzca de─či┼čimi harekete ge├žirmeliyiz. Uyu┼čuk, korkak olma l├╝ks├╝m├╝z yok. Biz, bir├žok insandan ├žok daha ┼čansl─▒y─▒z demektir ki, bu bize hem ├žok b├╝y├╝k bir g├╝├ž, hem de ├žok b├╝y├╝k sorumluluk y├╝klemektedir. Sorumluluk ise olduk├ža basittir… Mutlu olmakt─▒r tek sorumlulu─čumuz. Mutlu olup, d├╝nyan─▒n d├Ânmesini sa─člayan olumlu enerjiyi artt─▒rmakt─▒r bireysel olarak g├Ârevimiz. ├ťlkemizi ve d├╝nyay─▒ de─či┼čtirmenin tek yolu budur. Bireysel mutluluk ve tatmin, d├╝nya bar─▒┼č─▒n─▒ ve b├╝t├╝nl├╝─č├╝n├╝ de beraberinde getirecektir.

Ge├žen g├╝n yoga dersinde, ├žok de─čer verdi─čim hayat ├Â─čretmenim Chris Chavez bu konuyu ok┼čad─▒ yine. Dersi “tekrarlar” ├╝zerine kuraca─č─▒n─▒ s├Âyledi─činde inan─▒n akl─▒ma gelmemi┼čti bu. Her hareketi en az 17 kere bizlere tekrar ettirirken ├žo─čumuz ÔÇťofÔÇŁ lamaya ba┼člam─▒┼čt─▒k. 1-2 defa yapmaya al─▒┼č─▒kt─▒k ama ayn─▒ hareketi defalarca tekrar etmek, hem ayn─▒ kaslar─▒ yormu┼čtu hem de s─▒k─▒lm─▒┼čt─▒k. Bu devinim asl─▒nda her g├╝n ayn─▒ g├╝ne uyanman─▒n bir yans─▒mas─▒yd─▒ adeta. Her g├╝n bir ├Ânceki g├╝n├╝n ba┼čka bir versiyonunu ya┼č─▒yoruz asl─▒nda. Her g├╝n uyan─▒yoruz, ayn─▒ rutinlerden ge├žiyoruz bir ┼čekilde ve tekrar yat─▒yoruz. Her g├╝n ayn─▒ ┼čeyleri yap─▒yoruz. Arada bir sistemin d─▒┼č─▒na ├ž─▒kt─▒─č─▒m─▒zda ise farkl─▒l─▒─č─▒n, rutini k─▒r─▒yor olman─▒n sonucu ge├žici bir mutluluk ve rahatlama ya┼č─▒yoruz ve i┼čte o noktada, evrene tekrar olumlu enerji sa├žmaya ba┼čl─▒yoruz.

Bir ba┼čka ┼čekilde de yakla┼čabiliriz ayn─▒ g├╝ne, her sabah kalkt─▒─č─▒m─▒zda hayata ┼č├Âyle bakmay─▒ da tercih edebiliriz. O g├╝n├╝ sanki son g├╝n├╝m├╝zcesine minnet ve sevgi dolu, 100%’├╝m├╝z├╝ vererek, kendimizin bir ├Ânceki g├╝ndekinden daha iyi versiyonunu hayata ge├žirerek, dolu dolu ve ger├žekten mutlu ya┼čamay─▒ se├žebiliriz. Her ┼čeyimizi bu ger├žek ├╝zerine kurdu─čumuzda ise de─či┼čim hayata ge├žecektir ve bir yere ka├žmaya gerek duymaks─▒z─▒n, sadece o s─▒radan g├╝n├╝ daha ger├žek ya┼čayarak da evrene mutluluk ve o olumlu enerji yi elimizden geldi─čince sa├ž─▒yor olaca─č─▒z. Hayatta hersey bir tercihtir… Ve nas─▒l o g├╝n, yoga dersimde, bu fark─▒ndal─▒kla ayn─▒ hareketi daha da derinle┼čtirmeye niyet ederek kendimin en iyisini yapmak ├╝zere ad─▒m att─▒ysam, hayatta da her g├╝n bu ad─▒m─▒ atmak benim tek sorumlulu─čumdur. Ben bu yolu se├žti─čimden beri hayat─▒ daha ├žok sevmeye ve t├╝m d├╝┼č├╝┼člere ra─čmen daha dolu dolu ya┼čamaya ba┼člad─▒m.

Bu ak┼čam bir film seyretmenizi istiyorum sizden, ismi “$50K And A Call Girl”. Hayat ve sevgi ├╝zerine, umut ve umutsuzluk aras─▒nda gecen… ger├žek duygular─▒n co┼čkuyla ya┼čand─▒─č─▒ bir film… Bug├╝n, bu ak┼čam, m├╝mk├╝nse ┼čimdi izleyin.

Ve sizden ufac─▒k bir ┼čey istiyorum… Bug├╝n sevdiklerinize onlar─▒ sevdi─činizi s├Âyleyin…. Bug├╝n sevdiklerinize uzan─▒n ve s─▒ms─▒k─▒ sar─▒l─▒n … Uzun zamand─▒r yapmak istedi─činiz ve korkular─▒n─▒z y├╝z├╝nden yapamad─▒─č─▒n─▒z bir ┼čey yap─▒n… Korkular─▒n─▒z─▒ g├Â─č├╝sleyin ve i├žinden ge├žin… Bak─▒n bakal─▒m ne ├ž─▒kacak sonu├žta, sizden ne kalacak, nas─▒l yeni bir sen olacaks─▒n─▒z t├╝m ya┼čananlar─▒n sonunda. Sadece ┼čunu unutmay─▒n… eninde sonunda mutlu olacaks─▒n─▒z, teslim edin kendinizi ak─▒┼ča …Dolu dolu ya┼čay─▒n!

Bosphorus, Istanbul, Turkey

Bosphorus, Istanbul, Turkey


expectations

One of my struggles for the last few years has been about the concept of “expectations”. I used to think that my actions took place with no expectation at all, of which I was acting with the mere idea of doing it, that I had to act that way because it made me feel good. I thought I was not expecting much in return but what I didnÔÇÖt realize was that, my expectations were in a more subtle form. It was not to get a physical payback of some sort, but rather the acknowledgement and the appreciation of my behaviors.

Although I choose to believe that these paybacks were somewhat the replies that I did deserve, at one point, I had to face the ugly reality that this need for appreciation, understanding, and empathy was weighing me down. Nobody is going to give us what we need unless we turn back and look at ourselves… With no judgment, accept the being that we are, as is.

My tool for this realization has been through yoga. There is no competition in yoga… Your only rival is yourself and you cannot evolve, go further unless you accept your limitations. Respect them and slowly test your limits with that awareness. This awareness has shifted in me during my teachers training. Within this process, in time, I have started not to expect anything more than my body can deliver, but instead just be present and listen to my body. Give my 100 percent in the action as not the outcome but the feeling of the motion uplifted me, keeping me in the moment, now, where my body is grounded, diving into a deeper understanding of where I stand on this earth. The fight within my being has somehow diminished and the postures slowly found life within my body.

Then I realized that the same questioning was valid in my daily life… Getting to know myself has made me realize that I love to give in life. No matter if the person in question appreciated my action or not, I was going to offer something from me any way. That is what uplifts me. The real question is to what extend we should be willing to give. Where do we draw the line?

My wise teacher/friend has once told us that ÔÇťyou should give out as much as you take inÔÇŁ. Finding sources that you could be yourself and experiencing your truth freely feeds you and then you start to give more in life, to life. So, my guess would be, as long as you are in touch with your true self, hopefully one could be aware of this thin line where giving becomes a sacrifice from the self. And honestly, out of experience, I can say that… I donÔÇÖt know, and not knowing is somewhat refreshing… It keeps the hope for the future… This way or another it carries the potential of happiness in the end.
And on this journey, I have realized that the present moment do not have any space for expectations. So work on that, may your tool be yoga, running, painting, cooking or writing… Find a place that you are present in the moment and in times you feel disconnected, go to that place of meditation un clogged┬á with thought as much as you can and drop your expectations, cherish your limitations and flourish!

2014-01-28 13.53.03un